Kraków. Czwartek, 14 grudnia 2017 roku. Imieniny: Alfreda, Izydora, Zoriny
    Strona główna > Hematologia > Postępy w diagnostyce i leczeniu szpiczaka mnogiego...
      Aktualności
      Hematologia
      Interna
      Proktologia
      Publikacje
      Prezentacje
      HEMORON
      Lekarz
      Zakres porad
      Uprawnienia
      Kontakt
      Adresy, linki
      Fotogaleria
"Pamiętaj o tym, że twoje swobodne i wolne od zajęć chwile obciążone są największymi zadaniami i odpowiedzialnością." - św. Augustyn
  dr hab. n. med. Artur Jurczyszyn

  Specjalista chorób wewnętrznych, hematolog
CZYTELNIA

Hematologia

SZPICZAK MNOGI, VELCADE, BORTEZOMIB, PS-341, AMERICAN SOCIETY OF HEMATOLOGY, HEMATOLOGIA, HEMATOLOG

„POSTĘPY W DIAGNOSTYCE I LECZENIU SZPICZAKA MNOGIEGO” NA PODSTAWIE DONIESIEŃ Z 47 KONFERENCJI AMERICAN SOCIETY OF HEMATOLOGY (ASH) W ATLANCIE (10-13.12.2005)

International Myeloma Foundation, CA, USA
www.myeloma.org
Velcade (Bortezomib, PS-341) to inhibitor proteasomów, który w 2003 roku został pozytywnie zaaprobowany w Stanach Zjednoczonych do leczenia szpiczaka mnogiego, opornego na dwie, wcześniejsze linie terapeutyczne. Aktualnie na świecie jest prowadzonych wciąż wiele badań z wykorzystaniem tego leku; Velcade jest łączony w różne kombinacje terapeutyczne oraz stosowany z dobrym wynikiem jako terapia „solo”. Bortezomib wpływa na procesy, od których zależy wzrost i przeżycie komórek szpiczaka mnogiego. Działanie tego leku polega na: uniemożliwieniu przylegania komórek MM do zrębu szpiku kostnego, zahamowaniu czynnika jądrowego kappa B, upośledzeniu mechanizmów naprawy DNA, zmniejszeniu aktywności sygnalizacyjnych szlaków wzrostowych i anty-apoptotycznych oraz ilości związanych z nimi białek, takich jak kinazy białkowe aktywowane przez mitogeny, kinazy 3-fosfatydyloiznozytolu, Bcl2 czy inhibitory białek apoptozy.

W randomizowanym badaniu APEX (Assessment of Proteasome Inhibition for Extending Remissions), przeprowadzonym w 93 ośrodkach w Stanach Zjednoczonych, Europie i Izraelu (włączono aż 669 pacjentów), wykazano większą skuteczność bortezomibu stosowanego w monoterapii w porównaniu z deksametazonem stosowanym w wysokich dawkach u chorych opornych na leczenie oraz z nawrotem szpiczaka mnogiego [1]. Dr Paul Richardson wraz z zespołem zauważyli dłuższe okresy wolne od progresji (o około 50%) oraz dłuższe czasy przeżycia (też o około 50%) u chorych leczonych bortezomibem w porównaniu do chorych leczonych samym deksametazonem. U pacjentów z niekorzystnymi czynnikami prognostycznymi (del 13) wykazano również skuteczność terapii Velcade. Dr Jesus San Miguel podczas Konferencji ASH prezentował uaktualnione dane z badania APEX, gdzie stwierdzono w grupie chorych leczonych Velcade aż około 37% przypadków polineuropatii. W związku z tym powikłaniem dawki bortezomibu były znacząco redukowane.

Podczas „XI International Myeloma Workshop”, które odbyły się w Sydney w 2005 roku doniesiono o bardzo obiecujących wstępnych próbach łączenia, Bortezomibu oraz Lenalidomidu [2], osiągając pozytywną odpowiedź (CR + PR) u około 70% pacjentów z opornym i nawrotowym szpiczakiem mnogim, te dane zostały również potwierdzone podczas Konferencji ASH w grudniu 2005 r.

Dr Sundar Jagannath [4] zaprezentował dane z badania przeprowadzonego w wielu ośrodkach w Stanach Zjednoczonych, gdzie Velcade podawano chorym z de novo rozpoznaną chorobą. Po sześciu cyklach terapii Velcade „solo” lub Velcade z Dexametazonem uzyskano całkowitą remisję (CR) aż u 19% chorych, zaś 90% pacjentów miało przynajmniej 50% redukcję białka monoklonalnego. Większość chorych następnie była poddana autologicznej transplantacji komórek macierzystych szpiku kostnego.

Dr Jezus San Miguel [4] zaprezentował wstępne dane klinicznej grupy PETHEMA, gdzie u starszych chorych z de novo rozpoznanym szpiczakiem mnogim podawano Melphalan, Prednisone oraz Velcade. W badaniu włączono 60 chorych, których średnia wieku wynosiła 74 lata. Najistotniejszy fakt, iż osiągnięto bardzo dobre rezultaty, tj. 85% odpowiedzi (w tym 30% CR oraz 55% PR), niezależnie od wyników badań cytogenetycznych u chorych. Jednak jest potrzebna dłuższa obserwacja, aby ocenić okres przeżycia oraz czas wolny od choroby.

Dr Jamie Cavenagh [4] z Londynu podał uzupełnienie i uaktualnienie próby klinicznej, która nadal jest prowadzona i polega na podawaniu chorym z de novo MM kombinacji leków: Velcade, Adriamycin oraz Dexametazone (PAD). Odpowiedź u młodszych chorych (średnia wieku 61 lat) sięga tutaj aż 95% i wyraża się >/= 50% spadkiem stężenia białka monoklonalnego w surowicy krwi, przed procedurą autologicznej transplantacji komórek macierzystych szpiku kostnego.

Aktualnie najczęściej stosowanym schematem terapeutycznym w MM to Talidomide plus Dexametazone (Tal/Dex). To połączenie lekowe było kilka lat temu używane z dużą skutecznością do terapii pacjentów z oporną i nawrotową postacią choroby. Od niedawna Tal/Dex jest również stosowany u pacjentów z de novo rozpoznanym szpiczakiem mnogim. Badania przeprowadzone w Mayo Clinic wykazały, iż połączenie Tal/Dex daje aż około 64% odpowiedzi. Inne randomizowane badanie III fazy przeprowadzone przez ECOG, porównujące Tal/Dex z samym Dex, pokazało dobrą odpowiedź aż u 68% w ramieniu Tal/Dex i 46% w ramieniu Dex. Wydaje się również, co jest poparte badaniami włoskimi [3] opublikowanymi w 2005 roku, iż schemat Tal/Dex jest lepszy od cyklu VAD i powinien być rekomendowany jako przygotowanie do procedury przeszczepowej. Oczywiście wiele kwestii wciąż jest w trakcie badań klinicznych i nie do końca jest wyjaśniona optymalna dawka Talidomidu oraz Dexametazonu. Aktualnie rekomendowana jest dawka 200 mg Talidomidu codziennie a la longue, zaś Dexametazon podawany powinien być w pulsach 4 dniowych, podobnie jak w schemacie VAD. Można też podawać Talidomid w mniejszych dawkach, jak 50 lub 100 mg codziennie i to dawkowanie może być równie skuteczne, jak wyższe dawki, a co ważne obarczone jest mniejszymi efektami ubocznymi stosowania Talidomidu.

[1] Richardson PG, Sonneveld P, Schuster MW, Irwin D, Stadtmauer EA, Facon T, Harousseau JL, Ben-Yehuda D, Lonial S, Goldschmidt H, Reece D, San-Miguel JF, Blade J, Boccadoro M, Cavenagh J, Dalton WS, Boral AL, Esseltine DL, Porter JB, Schenkein D, Anderson KC; Assessment of Proteasome Inhibition for Extending Remissions (APEX) Investigators.: Bortezomib or high-dose dexamethasone for relapsed multiple myeloma. N Engl J Med. 2005; 352 (24):2487-98.

[2] Richardson PG, Schlossman R, Munshi N, Avigan D, Jagannath S, Alsina M, Doss D, Colson K, McKenney M, Hande K, Gorelik S, McAlister C, Freeman A, Warren D, Mitsiades C, Hideshima T, Michelle RR, Collins D, Balinsi K, Byrne C, Chrystal C, Myers T, Trehu E, Knight R, Schenkein D.: Phase I study of the safety and efficacy of bortezomib (Velcade) in combination with CC-5013 (Revlimid) in relapsed and refractory multiple myeloma (MM) Haematologica – the hematology journal; 2005, PL 5.04.

[3] Cavo M, Zamagni E, Tosi P, Tacchetti P, Cellini C, Cangini D, de Vivo A, Testoni N, Nicci C, Terragna C, Grafone T, Perrone G, Ceccolini M, Tura S, Baccarani M; Bologna 2002 study. Superiority of thalidomide and dexamethasone over vincristine-doxorubicindexamethasone (VAD) as primary therapy in preparation for autologous transplantation for multiple myeloma. Blood. 2005; 106 (1):35-9.

[4] Doniesienia powyższych autorów wymienione powyżej można znaleźć w książce abstraktów: „Blood”- 2005; 106, 11.


Opracował: dr n. med. Artur Jurczyszyn, Kraków, 17.01.2006
Katedra i Klinika Hematologii Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego, 31-501 Kraków, ul. Kopernika 17,
tel. (12) 424 74 26 lub 424 76 33 www.cm-uj.krakow.pl/hematologia/



Do góry  

Specjalista chorób wewnętrznych, specjalista hematolog
CZYTELNIA: Hematologia | Interna | Proktologia | Publikacje | Prezentacje | HEMORON ©
PORADY I BADANIA: Lekarz | Zakres porad | Uprawnienia | KONTAKT
POZOSTAŁE INFORMACJE: Aktualności | Adresy, linki | Fotogaleria | Home

Copyright © dr hab. n. med. Artur Jurczyszyn, specjalista chorób wewnętrznych, specjalista hematolog
Prywatna Praktyka Internistyczna, Kraków, tel. kom.: +48 601 539 077



Projekt, wykonanie: piotrK 2005 & ZdroweMiasto.PL  
Opieka techniczna & administracja: PERITUS
zdrowemiasto.pl & zdrowapolska.pl

Centrale telefoniczne