Kraków. Wtorek, 22 sierpnia 2017 roku. Imieniny: Cezarego, Marii, Zygfryda
    Strona główna > Proktologia
      Aktualności
      Hematologia
      Interna
      Proktologia
      Publikacje
      Prezentacje
      HEMORON
      Lekarz
      Zakres porad
      Uprawnienia
      Kontakt
      Adresy, linki
      Fotogaleria
"Pamiętaj o tym, że twoje swobodne i wolne od zajęć chwile obciążone są największymi zadaniami i odpowiedzialnością." - św. Augustyn
  dr hab. n. med. Artur Jurczyszyn

  Specjalista chorób wewnętrznych, hematolog
CZYTELNIA

Proktologia

PROKTOLOG PROKTOLOGIA ŚWIĄD ODBYTU HEMOROIDY CHOROBA HEMOROIDALNA ŻYLAKI ODBYTU GUZKI KRWAWNICZE

PROKTOLOG. PRZEWLEKŁE SAMOISTNE ZESPOŁY BÓLOWE ODBYTU I ODBYTNICY

Samoistne zespoły bólowe odbytu i odbytnicy są grupą dolegliwości połączonych z uczuciem dyskomfortu w okolicy odbytu i nierzadko zaburzeniami oddawania stolca pod postacią zaparć lub częstego parcia na stolec. Częstość występowania poszczególnych zespołów bólowych jest trudna do ustalenia, ponieważ tylko część pacjentów ze znacznie nasilonymi dolegliwościami zgłasza się z tego powodu do lekarza-specjalisty. Samoistne zespoły bólowe są około dwukrotnie częściej rozpoznawane u kobiet. Wiek chorych waha się od 10 do 60 lat, najwięcej przypadków występuje w przedziale wiekowym 20-45 lat. W ostatnich latach częstość rozpoznawania tych schorzeń znacznie wzrosła. Jeden z najważniejszych i zarazem najtrudniejszych problemów związanych z samoistnymi zespołami bólowymi odbytnicy to postawienie przez lekarza właściwego rozpoznania. Przed postawieniem diagnozy należy wykluczyć wszystkie inne możliwe przyczyny dolegliwości, przede wszystkim choroby nowotworowe.
Podłożem bólów odbytnicy i okolicy odbytu mogą być: 1. Choroby nowotworowe (guzy niezłośliwe nerwów, mięsni, kości; guzy złośliwe: zarówno pierwotne, jaki i nawrotowe oraz przerzuty nowotworowe). 2. Inne przyczyny organiczne (ropień, przetoka, choroba Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie popromienne, infekcyjne zapalenie odbytu, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie macicy, ropień jajowodu, endometrioza, ciąża pozamaciczna, zapalenie wyrostka robaczkowego). 3. Przyczyny związane ze zmianą topografii miednicy (niecałkowite wypadanie odbytu lub odbytnicy, skręcenie jajnika, szczelina odbytu, wypadanie krocza, przebyte operacje w obrębie miednicy)... Więcej...



PROKTOLOG. ŚWIĄD ODBYTU

AJ Choroba ta jest coraz częściej występującym schorzeniem – aktualnie cierpi na nią aż około 5% populacji. Częściej chorują mężczyźni. Etiologia i patogeneza świądu odbytu jest nadal niejasna i słabo poznana. Najczęściej obserwuje się tzw. samoistny świąd odbytu, kiedy nie można ustalić przyczyny dolegliwości i objawów. Wykazano częstsze występowanie świądu u pacjentów spożywających duże ilości czekolady, coca-coli, żółtego sera, owoców cytrusowych, alkoholu, kawy, ostrych przypraw, piwa, pijących w nadmiarze mleko. Niedobór w diecie witamin A i D usposabia do świądu. Leczenie świądu jest trudne i najczęściej objawowe, ponieważ rzadko można ustalić pewną przyczynę świądu.
10 zasad polecanych chorym ze świądem odbytu:
1. Utrzymywanie okolicy odbytu w czystości, myjąc bardzo dokładnie po każdym stolcu rano i wieczorem. 2. Unikanie pocierania odbytu kawałkami mydła lub szorstkiej tkaniny. Należy zawsze dobrze spłukać resztki mydła ze skóry. Woda bieżąca, kawałek bawełny i opuszki palców to wszystko, co potrzebujemy do toalety krocza. Najlepiej nie używać mydła... Więcej...





PROKTOLOG. HEMOROIDY

Głównym objawem choroby hemoroidalnej, zwanej potocznie przez niektórych żylakami odbytu, jest krwawienie oraz uczucie niepełnego wypróżnienia podczas oddawania stolca; czasami występuje świąd, pieczenie a rzadziej ból w okolicy odbytu. Hemoroidy to niewielkie struktury anatomiczne (zazwyczaj trzy) znajdujące się wewnątrz kanału odbytu. Ich nazwa pochodzi od greckiego słowa hemoroides, które oznacza przepływ krwi. Zadaniem hemoroidów jest utrzymywanie szczelności odbytu, szczególnie dotyczy to gazów. Mają formę wypukleń błony śluzowej do wewnątrz i w głównej mierze składają się z licznych połączeń tętniczo-żylnych. Układ końcowych tętniczek bezpośrednio przechodzących w żyły (bez obecności naczyń włosowatych) tworzy poduszeczki naczyniowe w górnej części kanału odbytu tuż powyżej tzw. linii grzebieniastej. Są one otoczone dwoma mięśniami okrężnymi - zwieraczami odbytu - wewnętrznym i zewnętrznym. Mięśnie te przez większość czasu pozostają w stanie napięcia. Powoduje to zastój krwi w hemoroidach, ich pęcznienie, ścisłe przyleganie do siebie i utrzymywanie szczelności kanału odbytu. W trakcie oddawania stolca mięśnie zwieracza odbytu rozluźniają się i wówczas następuje odpływ krwi zgromadzonej w hemoroidach.
Choroba hemoroidalna jest najczęściej występującym schorzeniem proktologicznym u człowieka. W zależności od źródeł i od wieku pacjentów, choruje na nią od 30% aż do 60% całej populacji ludzkiej.
Schorzenie to jest w swym początkowym stadium leczone prawie wyłącznie zachowawczo. Preparaty, w postaci czopków i maści, działające przeciwzapalnie i przeciwbólowo, nie likwidują choroby, lecz jedynie część jej niepokojących objawów. Powoduje to chwilowe samouspokojenie pacjenta. Więcej...



PROKTOLOG. HEMOROIDY. METODY LECZENIA CHOROBY HEMOROIDALNEJ

Większość pacjentów uważa schorzenia okolicy odbytu za bardzo wstydliwe, co powoduje, iż rzadko zgłaszają się do lekarzy-proktologów, a starają się sobie pomóc sami szukając dostępnych w aptekach leków bez recepty (przeróżne działające miejscowo kremy, maści lub czopki). Dopiero nasilające się cierpienie zmusza ich do zasięgnięcia porady lekarskiej i wdrożenia optymalnego leczenia. Najczęściej zgłaszane objawy to: krwawienia, bóle, pieczenia, swędzenia, dyskomfort, uczucie niecałkowitego wypróżnienia, zakrzepy, wypadanie guzków hemoroidalnych. Niezbędne jest, aby uświadomić pacjentowi, iż powyższe objawy niejednokrotnie nie są tylko symptomami choroby hemoroidalnej. Jeśli ból jest głównym objawem może wskazywać na współistnienie innych schorzeń: szczeliny odbytu, wypadnięcia i zakrzepicy hemoroidów, zakrzepicy splotu przyodbytowego lub innych. Coraz częściej za maską choroby hemoroidalnej kryje się podstępnie nowotwór; stąd bardzo ważne jest przeprowadzenie odpowiedniej diagnostyki dolnego odcinka przewodu pokarmowego. Przeciwwskazaniami do leczenia chirurgicznego choroby hemoroidalnej są: choroby zapalne jelit, choroby przebiegające z obniżeniem odporności (np. białaczka), zakażenia okolicy okołoodbytniczej, ciąża.
Diagnostyka różnicowa
Należy wykluczyć: wypadanie odbytnicy, kłykciny kończyste odbytu, nietrzymanie stolca, świąd odbytu, szczelinę odbytu, ropień, przetokę odbytu oraz inne, rzadsze schorzenia. Najistotniejsze jest, aby wykluczyć wszelkie choroby nowotworowe jelita grubego. Zdarza się często, iż pacjent „leczy się na hemoroidy” a pod maską dolegliwości z tym związanych kryje się rak jelita grubego.
Lekarz powinien zawsze zbadać pacjenta „per rectum” oraz przeprowadzić uzupełniającą diagnostykę (rektoskopia, wlew kontrastowy doodbytniczy, kolonoskopia). Więcej...



PROKTOLOG. HEMOROIDY. 10 ZALECEŃ PROFILAKTYCZNYCH W CHOROBIE HEMOROIDALNEJ

1. Stosuj urozmaiconą dietę: pokarmy bogate w błonnik,
    dużo produktów zbożowych, chleb razowy, owoce,
    warzywa.
2. Pij dużo wody i soków, co najmniej 1,5-2 litry na dobę.
3. Unikaj potraw, które mogą wywoływać podrażnienie
    (pikantnych, alkoholu) lub pobudzenie jelit (kawa,
    herbata).
4. Wykonuj regularnie ćwiczenia gimnastyczne, chodź na
    spacery, pływaj. Unikaj jazdy konnej i jazdy
    na rowerze.
5. Unikaj noszenia dużych ciężarów.
6. Korzystaj z toalety w określonym czasie
    np. po obudzeniu się, po wypiciu szklanki wody.
7. Nie noś obcisłej odzieży.
8. Szczególnie przestrzegaj zasad higieny osobistej,
    unikaj materiałów, które mogą być przyczyną
podrażnienia przy dłuższym stosowaniu... Więcej...



PROKTOLOG. SŁOWNIK TERMINÓW MEDYCZNYCH

Hemoron Anoderma – wyspecjalizowana skóra pozbawiona gruczołów, wyściełająca końcowy odcinek kanału odbytu.
Anoskopia – badanie polegające na oglądaniu końcowego odcinka odbytnicy za pomocą wziernika zwanego anoskopem. Podczas badania możliwe jest również wykonanie prostych zabiegów terapeutycznych oraz pobranie wycinka do badania mikroskopowego. Pierwszy taki wziernik doodbytniczy znaleziono w ruinach Pompei.
Anus (odbyt) – końcowy otwór przewodu pokarmowego.
Badanie histopatologiczne – badanie utrwalonego i specjalnie zabarwionego fragmentu tkanki (np. błony śluzowej jelita) przez lekarza patomorfologia pod mikroskopem – pozwala na postawienie ostatecznego rozpoznania choroby.
Biegunka – zbyt częste oddawanie, w za dużej ilości, luźnego lub płynnego stolca.
Defekacja – proces wypróżnienia, który rozpoczyna bodziec w postaci rozciągnięcia ścian odbytnicy przez masy kałowe, a kończy zamknięcie kanału odbytu po oddaniu stolca.
Diagnostyka różnicowa – analiza objawów w połączeniu z wynikami badań dodatkowych w celu potwierdzenia postawionego rozpoznania i wykluczenia innych chorób o podobnych objawach.
Endoskopia – metoda badania lekarskiego polegająca na oglądaniu od wewnątrz narządów organizmu za pomocą wziernika. Przykładem może być gastroskopia (wziernikowanie żołądka), rektoskopia (wziernikowanie odbytnicy). Więcej...


Do góry  

Specjalista chorób wewnętrznych, specjalista hematolog
CZYTELNIA: Hematologia | Interna | Proktologia | Publikacje | Prezentacje | HEMORON ©
PORADY I BADANIA: Lekarz | Zakres porad | Uprawnienia | KONTAKT
POZOSTAŁE INFORMACJE: Aktualności | Adresy, linki | Fotogaleria | Home

Copyright © dr hab. n. med. Artur Jurczyszyn, specjalista chorób wewnętrznych, specjalista hematolog
Prywatna Praktyka Internistyczna, Kraków, tel. kom.: +48 601 539 077



Projekt, wykonanie: piotrK 2005 & ZdroweMiasto.PL  
Opieka techniczna & administracja: PERITUS
zdrowemiasto.pl & zdrowapolska.pl

Centrale telefoniczne